Evet artık yürüyor kelebeğimiz...
Tam 13.5 aylıkken yürümeye başlamış oldu. 7-8 aylıkken başlamıştı yürüme isteği, hepimiz ailecek iki büklüm onun iki elinden yürütüyorduk. Beli ağrıyan sırasını diğerine devrediyordu. İnanılmaz bir yürüme isteği vardı o dönemler. Bazen yorulup yürütmek istemeyince kızıp çekiştiriyordu bizi. Sonrasında biz ,bu çocuk emeklemeden yürüyecek derken 11 aylık gibi emeklemeye başladı. 12. ayda birbirimize atıp kendi başına yürütmemizden çok keyif alır olmuştu. İki hafta önce gelen arkadaşlarımızın 16 aylık kızının peşinden koşturup onu öpmeye, ona sarılmaya çalışmasının ardından iyice heveslendi. Hafta sonundan beri de iyice kendine güveni geldi ve bir oraya bir buraya yürüyüp duruyor, artık kimse tutamaz beni diyor sanki.
Bu döneminde artık çevresiyle daha ilgili, ona ilgi gösterildiğini biliyor, canı sıkıldığında dışarı çıkmak istiyor, bunun içinde dedesini ayartmaya çalışıyor. Düştüğünde, takıldığında, yuvarlandığında, nanna yapıyor. Bu noktada müdahale edip her zaman suçu başka şeylerde yada başkalarında aramamasını kendine de bakmasını sağlamak istiyorum, bu konu önemli listemde bulunuyor. Öp beni kızım dediğimizde hemen minicik dudakları yanağımıza değdiriyor. Öpmeyi bilmiyor ama. :) Babası ona herhangi bir yeri gösterip yat kızım diyor hemen usulca kafasını koyuyor. Sürekli bir şeyleri işaretedip ona vermemizi istiyor. Merakı da dolaşması da hiç bitmiyor. :) Sıkıntılı olan hiçbirşeye gelemiyor, araba koltuğunu, bağlanmayı sevmiyor. Aylardır biz ona CEE yaparken artık o bize yapıyor.. Kovalanmaktan hala çok hoşlanıyor.. Genelde dedeye sığınıyor. Kitaplarına da ilgiyle bakıyor. Çizgi filmlere, çocuk kanallarına daha çok ilgi duyuyor..
Artık bebeklikten çıkıyor tatlı kızım.. Ama dönüp arkasına bakıp orada olup olmadığımı kontrol etmekten vazgeçmiyor. Anne kucağı istediğinde hemen gelip kafasını bana yaslıyor..
Ama Minik kelebeğimiz büyüyor.. :)
Kayıtlar
